‘De Herbergier, een oord van veel plezier. Van vroeg tot laat, vol vreugdevol gepraat.’ Meneer Bosland zingt met vaste stem het door hemzelf gecomponeerde Herbergierlied. Zijn vrouw luistert geamuseerd toe, terwijl haar man de maat slaat. ‘Een oefening voor 3 september’, zo heeft hij zijn compositie genoemd. ‘Ik schreef de muziek en de tekst voor de feestelijke opening van deze Herbergier. Dat vond ik vroeger al leuk: operette spelen en dan proberen een zaal mee te krijgen. Dat is allemaal niet meer, maar dit was toch wel weer heel leuk om te doen.’ Het echtpaar Bosland behoorde tot de eerste gasten van Herbergier Velp. ‘Toen we hier ons appartement betrokken dachten we nog: “We gaan even een poosje hierheen en dan gaan we weer naar huis.” Vandaar dat we ons huis, hier vlakbij, nog lange tijd hebben aangehouden. Het is pas onlangs verkocht, en nu is dit daadwerkelijk ons nieuwe thuis.’
De ietwat fragiel ogende mevrouw Bosland knikt tevreden, als haar man het woord doet. Hoe liefdevol haar echtgenoot ook is, als je wat breekbaarder wordt is wat extra zorg toch wel zeer welkom. ‘En we hebben een aangenaam appartement, met ruim plaats voor de boeken. We kunnen hier heerlijk ons eigen gang gaan.’ Maar, als er iets te vieren valt, dan komt vooral meneer Bosland graag toch even neuzen. Op de piano staat een foto waarop de burgemeester van Rheden te zien is, als zij de honderdjarige mevrouw Pathuis feliciteert. Meneer Bosland staat er glunderend naast. ‘Nee, gezongen heb ik toen niet. Maar een aangenaam feest was dat wel. Maar ach, is het hier eigenlijk niet elke dag een beetje feest?’