Ondernemen in de dementiezorg: een manier van leven

Zorgondernemer Harold met bewoonster
Zorgondernemerschap

Zelf bepalen hoe je zorg biedt, dicht bij bewoners staan en samen een thuis creëren. Voor Harold en Susan Koerntjes waren dat belangrijke redenen om zorgondernemer te worden. Sinds september 2022 runnen ze Herbergier Boxtel, waar ze als inwonend zorgkoppel samen met 20 mensen met geheugenproblemen onder één dak wonen. Een manier van leven die vrijheid geeft én verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Maar bovenal de ruimte om de zorg vorm te geven zoals zij die voor ogen hebben.

In Herbergier Boxtel draait het om een plek waar bewoners zich thuis voelen en het gewone leven zoveel mogelijk doorgaat. Voor Harold en Susan zit dat thuisgevoel vaak in kleine, persoonlijke gebaren.

‘Als een bewoner me een tekening of een knutselwerk geeft omdat diegene zo blij is om hier te wonen, dan doet dat iets met me’, vertelt Harold. ‘Net als een spontane knuffel. Daar merk je aan dat iemand zich thuis voelt.’

Dat thuis geven Harold en Susan iedere dag vorm, samen met hun team van 33 medewerkers. Medewerkers koken, familie schuift aan voor koffie en bewoners gaan eropuit. Ondertussen regelen Harold en Susan alles wat bij een eigen onderneming komt kijken: van personeelsplanning en boekhouding tot onderhoud en de kwaliteit van zorg.

Van een vlammetje naar een vuurzee

De wens om het anders te doen, ontstond bij Harold toen hij nog in een verpleeghuis werkte. ‘In Nederland wordt goede zorg geboden, maar ik had het idee dat het ook anders kon’, vertelt hij. ‘Ik wilde meer persoonsgericht werken, nieuwe ideeën kunnen doorvoeren en meer ruimte hebben om zelf beslissingen te nemen. Het ondernemerschap zat altijd al in mij.’

Toen op zijn vorige werkplek een nieuwe bestuurder aantrad en een reorganisatie volgde, besloot Harold het verpleeghuis te verlaten. De wens om zelf iets op te bouwen, kreeg daarmee opnieuw ruimte en het vlammetje was aangewakkerd. Samen met Susan volgde hij een online informatiebijeenkomst over het Herbergier-zorgondernemerschap. ‘Toen werd het vlammetje een vuurzee. We dachten: dit willen we.’

Ondersteuning vanuit een ervaren zorgfranchise

Wat Harold en Susan aansprak in het Herbergier-concept, was de combinatie van zelfstandig ondernemen en ondersteuning vanuit een ervaren organisatie. Ze konden hun eigen visie op zorg en wonen vormgeven, zonder alles zelf te hoeven uitzoeken.

‘Je bent zelfstandig ondernemer, maar je staat er niet alleen voor’, zegt Harold. ‘Het voelt als samen optrekken. We konden direct met onze vragen bij iedereen vanuit de overkoepelende organisatie terecht.’

Vanuit De Drie Notenboomen, de franchiseorganisatie achter Herbergier, kregen ze een ondernemerscoach toegewezen. Een financieel specialist dacht mee over hun ondernemingsplan en financiële planning. Ook vragen over de kwaliteit van zorg hoefden ze niet alleen uit te zoeken.

Ook volgden Harold en Susan een jaar lang een leergang voor startende ondernemers met verschillende trainingen over alles dat bij het zorgondernemerschap komt kijken. Daarnaast kregen ze hun eigen buddy’s: Mario Winters en Rein Bouwens, zorgondernemers van Herbergier Oudenbosch.

‘Die trainingen waren heel waardevol. En het is fijn om contact te hebben met ondernemers die uit eigen ervaring weten wat er allemaal bij komt kijken.’

Ook na de beginfase kunnen zorgondernemers bij de franchiseorganisatie terecht voor ondersteuning op het gebied van kwaliteit, financiën, marketing, communicatie en vastgoed.

Samen wonen, samen leven

Inmiddels vormen wonen en werken voor Harold en Susan één geheel. Ze wonen onder hetzelfde dak als de bewoners, maar hebben hun eigen privégedeelte. Iedere bewoner heeft een eigen appartement. Zo is er ruimte voor privacy én voor samenzijn. ‘Samen vormen we één groot huishouden’, vertelt Harold. ‘Het is echt een manier van leven.’

Juist het inwonen heeft voor hen veel waarde. Ze zijn dichtbij, weten wat er speelt en kunnen snel schakelen met bewoners, naasten en medewerkers. Ook met de huisarts onderhouden ze laagdrempelig contact.

Tegelijkertijd vraagt het zorgondernemerschap meer dan betrokkenheid bij het dagelijks leven. Harold en Susan dragen dag en nacht verantwoordelijkheid voor een complete onderneming. Ze sturen het team aan, regelen contracten, organiseren scholing en houden zich bezig met onderhoud en legionellabeheer.

Daarin hebben ze een eigen taakverdeling gevonden. Harold richt zich vooral op de zorginhoudelijke en verpleegtechnische kant, de personeelsplanning op korte termijn en het technisch beheer. Susan houdt zich met name bezig met welzijn en de boekhouding. Veel andere zaken pakken ze samen op. Beiden werken ook mee op de werkvloer.

Ruimte voor het gewone leven

De vrijheid om zelf keuzes te maken, maakt voor Harold en Susan een groot verschil. Ze bepalen hoe ze de dag indelen en nemen beslissingen vanuit hun eigen visie. ‘Daar hoort verantwoordelijkheid bij, maar het geeft ook ruimte om het welzijn en wonen centraal te stellen.’

Dat zie je terug in het dagelijks leven. Medewerkers koken zelf en activiteitenbegeleiders organiseren bezigheden in huis. Carnaval, de kermis en de seizoenen geven kleur aan het jaar. Er komen vaste mensen langs om met bewoners te zingen, te bewegen op muziek en bloemen te schikken.  

Ook buiten de deur is van alles mogelijk. Niet alles hoeft van tevoren vast te liggen; er is volop ruimte voor spontane plannen. ‘Willen we naar de bioscoop, de dierentuin of uit eten? Dan kijken we hoe we dat kunnen organiseren. Ook op vakantie gaan met bewoners is iets wat we jaarlijks doen, waarbij ook familie aansluit. Eigenlijk doen we zoveel mogelijk de gewone dingen die je thuis ook doet.’

Een thuis midden in de buurt

Het gewone leven speelt zich niet alleen binnen de muren van de Herbergier af. Harold en Susan hebben goede relaties met de buurt en lokale ondernemers.

Zo onderhouden ze contact met het hobbycentrum en brengt de bloemenwinkel iedere week verse bloemen. Bewoners kunnen ook zelf een kijkje nemen in de winkel. Daarnaast hebben Harold en Susan contact met de bakker op de hoek en de slager die het vlees levert. Bewoners bezoeken de kermis en gaan naar een sinterklaas- en pietenshow. Zo blijft de buurt onderdeel van hun dagelijks leven.  

Die verbinding met de buitenwereld past bij het opendeurenbeleid van de Herbergier. Bewoners kunnen op een veilige en verantwoorde manier naar buiten, indien nodig met ondersteuning van een medewerker.

Ook familie is regelmatig aanwezig in de Herbergier. Even samen koffie drinken of elkaar ontmoeten tijdens een familiedag: het zijn momenten waarop het huis zich vult met bezoek en vertrouwde gezichten.

Dichtbij, van welkom tot afscheid

Wie samenwoont en het dagelijks leven deelt, bouwt een band op. Harold en Susan begeleiden bewoners vanaf het moment dat ze in de Herbergier komen wonen tot en met hun overlijden. Dat maakt afscheid nemen intensief. ‘Het raakt je als een bewoner overlijdt’, vertelt Harold. ‘Je hebt samen een heel traject doorlopen. Het is bijzonder dat je ook die laatste fase samen met de familie mag begeleiden.’

Het raakt aan de reden waarom ze ooit voor dit ondernemerschap kozen: dichtbij mensen staan en zorg bieden die bij hen past.

Je eigen koers durven varen

Aan mensen die zelf nadenken over zorgondernemerschap wil Harold vooral meegeven dat het belangrijk is om initiatief te durven nemen. Zelf richting geven en keuzes maken horen erbij. ‘Dat maakt het ook zo leuk: je bepaalt je eigen koers.’

Tegelijkertijd moet je kunnen omgaan met de verantwoordelijkheid. In de loop van de tijd leerden Harold en Susan om te relativeren en soms iets los te laten. ‘Je leert dat je niet overal bovenop hoeft te zitten. Dat is iets waarin je groeit.’

Voor Harold en Susan staat vast dat ze de juiste stap hebben gezet. Ze kozen voor een eigen zorgonderneming, maar vooral voor een manier van leven waarin ze iedere dag bijdragen aan een warm thuis voor hun bewoners.

‘Dit is de beste keuze die we ooit hebben kunnen maken. Het gevoel van vrijheid is voor ons heel waardevol.’

Ook een Herbergier runnen?  

Het runnen van een Herbergier is meer dan een baan: het is een manier van leven. Elke Herbergier wordt geleid door twee levenspartners die eindverantwoordelijk zijn. Minstens één van hen is BIG-geregistreerd en heeft ruime ervaring in de zorg. Daarnaast is leidinggevende ervaring vereist. Beiden delen de ambitie om ouderen met geheugenproblemen een warm en waardig leven te bieden in een huiselijke omgeving.  

Wil jij samen met je partner ontdekken of het zorgondernemerschap bij jullie past? Meld je aan voor een online informatiebijeenkomst: https://www.herbergier.nl/zorgondernemer-worden 

Delen: