Gedicht van een dochter: Jouw thuis van de laatste jaren

Uit de huizen
Laura van Elst

Wat is jouw meest bijzondere ervaring met de Herbergier? Een vraag die wij graag aan iedereen in en rond de Herbergier stellen. Daar komen vaak ontroerend mooie reacties uit. Zo ook van José Betjes. Haar vader had Lewy Body Dementie, haar moeder Alzheimer. “Wat wilde mijn vader graag een plekje voor hen beide in de in aanbouw zijnde Herbergier Assendelft. Als veilige haven in roerige tijd.”

José vertelt dat haar vader dit helaas niet heeft meegemaakt. “Maar mijn moeder kreeg een plekje. Helaas is zij in 2017 overleden, maar wat heeft zij een prachtige tijd gehad bij zorgondernemers Fred en Margret en alle medewerkers. Tot op het laatste moment en zelfs daarna”, vertelt José.

Lees hieronder haar gedicht als ode aan haar moeder.

Gedicht

Jouw thuis van de laatste jaren

Gevuld met liefde en met zorg

Iedereen in zijn of haar eigen waarde

Hulp wanneer het nodig was

Maar verder lekker je eigen weg

 

Wandelen over de Veenpolderdijk

Lekker in je eentje

‘Die anderen lopen allemaal zo langzaam’

En zelf slof je door het leven

 

Af en toe een was opvouwen

En piepers schillen?

Nee, dat mag ik niet van de dokter

(Al weet die arme man van niets)

Je eigen kamer, eigen meubels

Het soppen en poetsen

Hoef jij gelukkig niet te doen

 

Jij hebt respect voor iedereen

Verzorging, vrijwilliger of wat dan ook
De laatste jaren altijd blij en tevreden

Geen gemopper, geen gezeur

Je eigen plek tussen de rest

 

Het eten is hier heel erg goed

Jij hebt veel slechter meegemaakt

Wat was jij blij en tevreden in de Herbergier

Jij hebt zo genoten van de aandacht

Van de liefde die jij kreeg

Zij hielden ook van jou
Door de liefde die jij gaf!

Delen:

Mis niks van de kleurrijke verhalen van de Herbergier

Schrijf u in voor de nieuwsbrief HerbergierVertelt!