'Juist als je mensen tegenhoudt, willen ze weglopen'

Monique Vastenhoud
Zorgondernemer Herbergier Gees

Kan dit zomaar? Is dit wel vertrouwd? Geregeld stellen familieleden van oudere gasten in een Herbergier dit soort vragen. Ze doelen dan op het gemak waarmee iedere gast gewoon naar buiten kan wandelen. Dat is een groot contrast met het bekende beeld van de gesloten afdelingen in zorginstellingen. Monique Vastenhoud, zorgondernemer in Gees, stelt de familie dan met argumenten gerust. ‘Inderdaad, veel mensen leven in de gedachte dat ouderen met dementie altijd weglopen. Maar als het ergens aangenaam, prettig en veilig is, dan is daar geen enkele reden voor. Mensen willen pas ergens uit als ze zich opgesloten voelen. Als gasten nieuw zijn, gaan ze inderdaad nog wat rond wandelen. Dan willen ze ook naar buiten. In overleg met de familie houden we dat goed in de gaten. We volgen dus wel, maar zeggen niet: “Nee, u moet binnen blijven”. Eén van onze gasten zei eens: “Ik ga even buiten wandelen”. Dat bleek niet méér te zijn dan een rondje om het pand. En dat doet ze nu dagelijks. Zonder enig probleem. Ze kan eruit. En uiteindelijk wandelt ze weer lekker de behaaglijke woonkamer in.’ Die anders-dan-andere aanpak wordt ook gehanteerd bij medicatie.

‘Een middel als Haldol wordt nooit standaard verstrekt, het liefst doen we het zonder. Als nieuwe gasten toch Haldol gebruiken, dan nemen we alle tijd om te kijken of het werkelijk nodig is. Zo mogelijk bouwen we dan, in nauw overleg met artsen en familie, af. Gelukkig kunnen we alle aandacht aan onrust en medicatie besteden. Zo hadden we een gast die ’s ochtends enorm tegendraads was, bij het opstaan. We kozen niet voor pillen, maar hebben dat eens rustig uitgezocht. Bleek dat ’s ochtends haar bloedsuikerspiegel te laag was, waardoor ze zich niet lekker voelde. Een glaasje ranja was de oplossing!’